Verhaal en dialoog
Scènes die halverwege een beweging afbreken: een verhaal verder schrijven, een scène verder vertellen, een dialoog verder laten lopen in dezelfde stem en een kort verhaal naar het einde brengen.
Scène verder vertellen
Voor een verhaal dat midden in een beweging afbreekt: drie alinea's verder in dezelfde stijl, met ruimte voor nieuwe details.
De pont naar Noord was halfleeg toen Sanne opstapte. Ze bleef bij de reling staan, haar fiets tussen haar knieën, en keek naar het water dat grijs tegen de kade sloeg. In haar jaszak zat de brief die ze sinds dinsdag met zich meedroeg en nog altijd niet had opengemaakt. Halverwege het IJ haalde ze hem er toch uit, en toen
zag ze dat de envelop aan de onderkant al was opengescheurd, alsof iemand haar voor was geweest.De pont minderde vaart. Sanne vouwde het papier open met één hand, de andere om haar stuur geklemd, en las twee regels voordat de klep met een dreun op de kade viel. Achter haar begon een scooter te toeteren.Ze reed de helling op zonder te weten waarheen. Pas bij de eerste kruising stopte ze, zette haar voet op de stoeprand en las de rest, terwijl het licht al van geel naar rood sprong en niemand achter haar nog iets zei.
Dialoog verder laten lopen
Als een gesprek of een scenariofragment stilvalt en je wilt dat het doorloopt zonder dat er personages bijkomen.
JORIS: Je hebt het dus al getekend.FENNA: Vanochtend, bij de notaris aan de Oudegracht. Ik wilde het je vanavond vertellen.JORIS: Vanavond.FENNA: Ja, vanavond. Met de papieren erbij, zodat je kon zien dat er niets geks in staat.JORIS: En als ik nee had gezegd?FENNA:
Dan had ik geluisterd. Dat is het verschil tussen ons, Joris: ik vraag het je tenminste nog.JORIS: Achteraf.FENNA: Deze keer wel, ja.JORIS: Weet mama het?FENNA: Nee. En ik vertel het haar ook niet zolang jij zo blijft kijken.JORIS: Hoe kijk ik dan?FENNA: Alsof ik iets van je heb afgepakt.JORIS: Dat huis stond veertig jaar op onze naam.FENNA: Het stond leeg, Joris. Veertig jaar een naam en drie jaar leeg. Ga nou zitten, dan leg ik uit wat ik ermee ga doen.
Verhaal naar het einde brengen
Voor een verhaal dat af moet: er wordt doorgeschreven tot er een echt slot staat.
Het laatste wat Bram in de doos van zijn vader vond, was een treinkaartje Groningen-Haarlem uit 1987, ongebruikt, met op de achterkant een adres in potlood. Hij had het al drie keer weggelegd en drie keer weer opgepakt. Buiten werd het donker en de doos moest voor zondag leeg zijn, maar dit ene kaartje
kreeg hij niet in de container. Hij legde het op tafel, naast zijn telefoon, en zocht het adres op. Een rijtjeshuis met een gele deur, tweehonderd meter van het station waar zijn vader kennelijk nooit was uitgestapt.De zondag daarop zat hij toch in die trein. Er deed een vrouw open die hem meteen herkende zonder hem ooit gezien te hebben: hetzelfde voorhoofd, zei ze, dezelfde manier van in de deuropening blijven staan. Ze schonk thee in en praatte tot het buiten donker werd.Toen Bram terugreed, was de doos nog altijd niet leeg. Maar het kaartje zat in zijn binnenzak, en daar bleef het.